|  Post Reply

Pamiętam jak dziś, gdy po raz pierwszy urządzałam swoje mieszkanie w bloku z wielkiej płyty. Jadalnia miała być sercem domu, miejscem, gdzie przy wspólnym stole toczyłyby się długie rozmowy. Kupiłam więc lekkie, designerskie krzesła do jadalni z cienkimi nóżkami, które wyglądały jak z katalogu. Po trzech miesiącach jedna noga się ugięła pod ciężarem szwagra, a tapicerka na siedzisku zaczęła się przecierać. To był bolesny, ale bardzo konkretny sygnał, że w wyborze krzeseł do jadalni nie liczy się tylko ładny wygląd, ale przede wszystkim konstrukcja i materiały. Dlatego dziś, z perspektywy kilku lat i kilku wymian mebli, chcę Wam opowiedzieć, na co naprawdę zwracać uwagę.

Zacznijmy od ramy, czyli tego, czego nie widać na pierwszy rzut oka. Krzesła do jadalni w większości sklepów mają stelaż z płyty wiórowej lub MDF, który po roku użytkowania zaczyna trzeszczeć. Szukajcie modeli z litego drewna, najlepiej bukowego lub dębowego. Buk jest twardszy i bardziej odporny na wilgoć, a dąb to już absolutna klasa, choć droższa. Jeśli macie małe dzieci, które uwielbiają bujać się na krzesłach, stawiajcie na wzmocnione łączenia, najlepiej na kołki lub złącza skrętne, a nie na zszywki. Sprawdziłam to na własnej skórze, kiedy syn postanowił zamienić krzesło w rakietę kosmiczną. Materac piankowy o grubości 16 cm to podstawa komfortu, ale na stelazu listwowym oddycha lepiej i nie odkształca się tak szybko.

Kolejna kwestia to tapicerka, która bywa polem bitwy o codzienną estetykę. Wiele osób wybiera krzesła do jadalni w jasnych odcieniach, bo ładnie wyglądają na zdjęciach. Tymczasem w praktyce, przy codziennym użytkowaniu, każda plama z sosu pomidorowego czy kawy to dramat. Postawcie na tapicerkę welurową, która jest nie tylko przyjemna w dotyku, ale też ma właściwości hydrofobowe, jeśli jest odpowiednio zabezpieczona. Welur jest gęsty, plamy nie wnikają w głąb, a do tego łatwo go odkurzyć. Unikajcie materiałów typu len czy bawełna bez impregnacji, bo te nasiąkają jak gąbka. W moim domu sprawdza się też skóra ekologiczna dobrej jakości, ale trzeba pamiętać, że latem przykleja się do ud, a zimą robi się zimna.

W małych mieszkaniach, gdzie każdy centymetr jest na wagę złota, krzesła do jadalni muszą pełnić dodatkowe funkcje. Często wybieram modele, które można łatwo złożyć i schować pod ścianę, gdy przychodzi więcej gości. Ale prawdziwym game changerem okazało się u mnie łóżko z pojemnikiem na pościel, które zamaskowałam w rogu pokoju jako siedzisko. W ciągu dnia służy jako dodatkowe miejsce do siedzenia, a wieczorem, po rozłożeniu, staje się wygodnym legowiskiem dla wujka z dalekiego miasta. To rozwiązanie uratowało mnie przed koniecznością trzymania kanapy z funkcją spania, która w jadalni zajmowałaby zbyt dużo miejsca i psuła harmonię.

Nie zapominajmy o ergonomii, bo to ona decyduje, czy przy stole spędzimy miło godzinę, czy zaczniemy się wiercić po kwadransie. Wysokość siedziska powinna wynosić około 45-48 cm, a głębokość siedziska minimum 40 cm, żeby nogi swobodnie opierały się na podłodze. Jeśli macie niski stół, szukajcie krzeseł z niższym siedziskiem, bo inaczej będziecie jeść z łokciami na wysokości uszu. Dla mnie kluczowy jest kąt oparcia, który nie powinien być zbyt prosty, żeby nie męczyć pleców. Wersalka to opcja, którą rozważałam, ale ostatecznie uznałam, że do jadalni lepiej pasują osobne krzesła, bo łatwiej je przestawić i wyczyścić.

Kiedy brakuje miejsca na pościel dla gości, a Wasza jadalnia jest jedynym pomieszczeniem, które można zaadaptować, warto pomyśleć o krzesłach z mechanizmem DL, które rozkładają się w płaskie łóżko. To nie są tanie meble, ale w dłuższej perspektywie oszczędzają miejsce i pieniądze. Sprawdza się to zwłaszcza w kawalerkach, gdzie jadalnia jest jednocześnie sypialnią. Pamiętajcie tylko, żeby sprawdzić, czy materac piankowy w takim krześle ma odpowiednią grubość, bo cienka gąbka po nocy pozostawi was z bólem kręgosłupa. Ja wybrałam model z 16 cm pianką, który jest wygodniejszy niż niejedno tradycyjne łóżko z pojemnikiem na pościel.

Na koniec mała praktyczna uwaga odnośnie stylu. Krzesła do jadalni nie muszą być identyczne, wręcz przeciwnie, mieszanka różnych krzeseł wokół jednego stołu nadaje wnętrzu charakteru. Możecie zestawić dwa welurowe z dwoma drewnianymi, pod warunkiem, że wysokość siedziska jest podobna. Unikajcie tylko zbyt dużej różnicy w kolorze, bo to może wprowadzić chaos. W moim salonie udało się połączyć tapicerkę welurową w kolorze butelkowej zieleni z jasnym drewnem, co daje elegancki, ale przytulny efekt. Pamiętajcie, że te meble będą z Wami przez lata, więc lepiej zainwestować w solidną konstrukcję niż co roku kupować nowe zestawy z marketu.

Add comment

INDEXING JOURNAL: